O Druskiennikach

Druskienniki – to największe nowoczesne uzdrowisko na Litwie, położone w unikalnym zakątku przyrody – pomiędzy jeziorami, rzekami i lasami. Można tu wypoczywać przez cały rok. Czyste powietrze, łagodny klimat, lasy sosnowe otaczające miasto, źródła wody mineralnej, błoto lecznicze – ta kompozycja może nie tylko przywrócić zdrowie, lecz też nadać radość życiu.

Jest to nowoczesne międzynarodowe centrum leczniczo-rekreacyjno-turystyczne. Do jego rozwoju, doskonalenia, uatrakcyjnienia wykorzystuje się wiele środków z funduszów Unii Europejskiej oraz projektów inwestycyjnych Republiki Litewskiej. W mieście odnowiona została lecznica, urządzono plac rozrywkowy, czynne są Centra Sportowe, kemping, park rozrywek wodnych w Druskiennikach.

Niepowtarzalnym światłem duchowości Druskienniki ogarnął geniusz M. K. Cziurlionisa; tu spędził on lata swego dzieciństwa oraz najbardziej twórcze lata młodości. Odgłosy i barwy przyrody stały mu się natchnieniem na nieśmiertelne utwory, znane dziś na całym świecie.

LECZNICZE CZYNNIKI PRZYRODNICZE UZDROWISKA:

1. Ogólna analiza chemiczna druskiennickich wód mineralnych:

„Druskininkai“ – woda mineralna wzbogacona magnezem, wapniem, sodem, chlorkiem.

„Aušra“ – woda mineralna wzbogacona wapniem, sodem, chlorkiem.

„Sveikata“ – woda mineralna wzbogacona magnezem, wapniem, sodem, chlorkiem.

„Sūrutis“ – woda mineralna wzbogacona magnezem, wapniem, sodem, siarczanem, chlorkiem.

2. Błoto torfowe – to produkt powstający w wyniku rozkładu substancji roślinnych w torfowiskach niskich w warunkach prawie beztlenowych. Dzięki jego fizycznym, chemicznym i mikrobiologicznym właściwościom nadaje się do leczenia różnych schorzeń. Może być stosowany w postaci okładów lub kompresów.

3. Powietrze w Druskiennikach jest łagodne, czyste, zawiera jony negatywne, tlen i sosnowe fitoncydy, pozytywnie działające na zdrowie.

HISTORIA UZDROWISKA

Druskienniki – to najstarsze uzdrowisko na Litwie, liczące 214 lat swej działalności.

To, że źródła goją rany, leczą choroby skórne i stawowe, jako pierwsi zauważyli miejscowi mieszkańcy. Już w końcu 18-ego stulecia P. Surauczius i inni skutecznie leczyli ludzi za pomocą wanien z wodą mineralną. Gdy o cudownych druskiennickich wodach mineralnych usłyszał w 1789 roku król Polski i Litwy Stanisław August Poniatowski, polecił swemu lekarzowi zbadać te wody i 20 kwietnia 1794 r. swym dekretem ogłosił Druskienniki miejscowością leczniczą.

W 1795 roku, po rozbiorze Polski i Litwy, Druskienniki trafiły w ręce Rosji carskiej. W 1837 roku car Rosji Mikołaj I podpisał dekret o założeniu uzdrowiska w Druskiennikach. Od roku 1838 rozpoczął się intensywny rozwój infrastruktury miasta. Zbudowane zostały lecznice z wannami, urządzenia do picia wody mineralnej, prom przez Niemen. W 1841 roku zostało założone Towarzystwo Lekarzy Druskiennik, w roku 1844 z inicjatywy lekarza K. Wolfganga rozpoczęto wydanie czasopisma „Syrena źródeł druskiennickich” („Druskininkų šaltinių undinė“) w Grodnie.

W 1881 roku otwarto Park Kultury Fizycznej i Klimatoterapii. Od 1894 roku do dziś czynne są 150-miejscowe lecznice. A więc pod koniec 19-go wieku Druskienniki były dobrze znane zarówno w Rosji, jak też w innych krajach.

Pierwsza Wojna Światowa na długo powstrzymała rozwój uzdrowiska. Po wojnie, gdy Druskienniki zostały polską prowincją, rozwój uzdrowiska ponownie ruszył. Zbudowano cały rząd budynków z drewna, które przetrwały do dziś, ożywiono życie kulturalne, odnowiono park wanien słonecznych E. Lewackiej z solariami i boiskami sportowymi.

W 1953 roku, gdy Druskienniki stały się uzdrowiskiem o znaczeniu republikańskim, zaczęto odbudowywać stare zabudowy, wznosić nowe sanatoria i lecznice. W roku 1957 w Instytucie Medycyny Doświadczalnej Akademii Nauk założono sektor kurortologii, od 1967 roku - Laboratorium Badań Naukowych w dziedzinie Kurortologii. Dokonywano ciągłych badań wody mineralnej, błota torfowego oraz klimatu, rozpracowywano nowe metodyki leczenia. Działalność kurortu była koordynowana przez Radę Zarządu Uzdrowiska Republiki Litewskiej.

Po odzyskaniu niepodległości Litwy i zerwaniu potoku gości ze Związku Radzieckiego, na warunkach gospodarki rynkowej uzdrowisko zaczęło oferować usługi zdrowotne, sportowe, turystyczne, wypoczynkowe oraz organizację konferencji. Sanatoria i agencje turystyczne rozwinęły rynek w krajach Europy. Szczególnie szybki rozwój uzdrowiska druskiennickiego odbywa się w ostatnich latach, przyciąga prywatne inwestycje oraz skutecznie bierze udział w projektach Unii Europejskiej. Jednym z nich jest Rozwój usług zakwaterowania i turystyki w UAB „Draugystės sanatorija“. Udana realizacja tego projektu pozwala UAB „Draugystės sanatorija“, jednej z najstarszych sanatoriów Druskiennik, zachować konkurencyjność i z powodzeniem pracować w dziedzinie rehabilitacji medycznej, wypoczynku i zdrowotności.